• 1/2 szklanki jogurtu sojowego
• 1/2 banana
• 1/2 szklanki tofu silken
• 1 łyżka nasion chia
• 1 łyżka mielonego lnu
• 2 łyżki masła orzechowego
• 1/4 szklanki musu jabłkowego
• 1 małe awokado

Czy zastanawiacie się na co zwykle poświęcamy 15 minut w ciągu dnia? Na ugotowanie szybkiej potrawy. 15 minut – w takim czasie Jamie Oliver jest w stanie upichcić co najmniej setkę znakomitych potraw (nie mówiąc o półfinalistach programów kulinarnych). Na sprzątanie. 15 minut – tyle starczy na ogólne posprzątanie małego pokoju lub samochodu. Na Facebooka. 15 minut starczy na założenie konta na portalu społecznościowym lub przeanalizowanie, co wirtualnie robi dwudziestu znajomych. Na powrót z pracy do domu. Co najmniej 15 minut trwa droga z domu do pracy lub z powrotem, która może – w przypadku niektórych Polaków – przeciągnąć się do 2 godzin. W 15 minut można też zrobić makijaż, sformatować dysk lub przeczytać dwa rozdziały książki.

15 minut to nie jest dużo. Świadome, zaplanowane 15 minut dziennie, już po miesiącu może przynieść zaskakującą zmianę, po roku kolosalną.

Jeśli nie masz 15 minut dla siebie, to znaczy, że nie masz życia.

Poświęcając 15 minut dziennie przez cały rok na naukę języka obcego, robienie brzuszków, obsługę photoshop’a, ćwiczenie jogi, zjednywanie sobie ludzi, po roku czasu możesz naprawdę świetnie mówić nowym językiem, mieć piękną rzeźbę brzucha, profesjonalnie obrabiać grafikę, mieć spokój wewnętrzny i sporo oddanych znajomych.

Nie ma sensu planować wielkich zmian. Nie ma sensu życzyć komuś spełnienia marzeń. Spełnianie marzeń jest mrzonką, bo my na ogół zupełnie nie wiemy, czego chcemy albo bardzo się mylimy co do tego, czego tak naprawdę chcemy.

Inaczej można to stopniowe wprowadzanie zmian nazwać ,,jedzeniem słonia po kawałku” – gdy cel jest duży i ważny, przyda się dzielenie całego zadania na mniejsze.

Ćwiczenie

Najpierw weź duży cel lub ambitne założenie i określ czas potrzebny na jego realizację: np. osiem tygodni. Zastanów się, co musisz zrobić w ciągu tych ośmiu tygodni, żeby cel został osiągnięty. Teraz zastanów się, co musisz zrobić w ciągu pierwszych czterech tygodni, a potem – co musisz zrobić w ciągu pierwszych dwóch. Następnie przystąp do realizacji tego, co trzeba zrobić w ciągu dwóch nadchodzących tygodni – powinny być to rzeczy jak najbardziej osiągalne, czyli te, z którymi najłatwiej sobie poradzić. W połowie dwóch, czterech i ośmiu tygodni rób przegląd swoich postępów i wyznaczaj cele na kolejne tygodnie. Zastanów się: czy cele na ten okres wydają się osiągalne? Czy czuję, że mam większą pewność realizacji tego celu? Czy czuję, że mam większą kontrolę? Co mogłoby mi przeszkodzić w realizacji tego celu? Co zrobić, by do tego nie dopuścić?

Dla lepszego zrozumienia działania energii przedstawię znany symbol, czyli Drzewo Życia. Drzewo swymi korzeniami tkwi głęboko w Ziemii wyrasta ponad nią, mocne, stabilne, koroną sięgając nieba.

Czerpie z esencji Ziem, która daje mu siłę, by mogło stawić czoła żywiołom, jednocześnie wzmacniane jest energią słońca. Swą dostojnością i mocą wzbudza podziw. Daje schroninie ptakom, zwierzętom, człowiekowi. Jest symbolem spokoju, ufności,siły.

Drzewo jest odzwierciedleniem naszego życia. Kiedy człowiek sięgnie Nieba? Gdy- podobnie jak Drzewo – zakorzeni się, zjednoczy z Ziemią. Jak to zrozumieć? Zakorzenienie to nasza fizyczność, nasz szacunek dla ciała, fizjologii, Ziemi, Natury. To zespolenie , ciągły kontakt ze swym ciałem, rozumienie jego potrzeb i znaków, stały kontakt z przyrodą, rozpoznawanie zmian w niej zachodzących, cykli, poszanowanie jej zasad i porządku.

To wreszcie właściwe odżywianie, aby Ziemia ( śledziona) mogła stwarzać własciwą esencję, która trafiając do nerek zakorzeni nas właściwie, zapewniając wzrastanie ku Niebu.

Szacunek dla naszej fizyczności, każdego jej przejawu, dobre zakorzenienie umożliwiają docieranie do naszych głęboko ukrytych pokładów podświadomości, gdzie tkwią w uśpieniu prawdziwe zmysły i intencje. Pozwoli nam to wejść na „Drogę Własnej Legendy”. To właśnie zakorzenienie samoczynnie budzi naszą świadomość, otwiera na nowe, wyzwala ze starych wzorców, daje kontakt z Niebiem, z Nadświadomością.

Pomyślmy co dzieje się z Drzewem, gdy Ziemia jest sucha, nie ma w niej esencji, z której mogłoby czerpać siłę. Po prostu usycha. Gdy za mocno zbliży się ku Słońcu, może nawet spłonąć.Ten ogień nie jest duchowością. Pomyślmy, jakie drzewo wyrośnie wśród szalejących żywiołów – ciągłych wiatrów ( smak kwaśny), zimna (smak słony), nadmiaru wilgoci na bagnach ( smak słodki), na pustyni…?

Nie ulegajmy pokusom, bądźmy świadomi tego, jakimi energiami się otaczamy, jakie energie wkładamy do ust. To nic, że pięknie wyglądają, że stworzył je Bóg. My decydujemy, my wybieramy to, co nam służy – mamy przecież wolną wolę. Nie ulegajmy pokusie szybkiego dotarcia do nieba – możemy spłonąć po drodze. A więc „ i nie wódź mnie na pokuszenie”…

Ciało, fizyczność, właściwe zakorzenienie dadzą nam taką duchowość, jaka jest nam potrzebna w danym momencie, stworzą możliwość doświadczania tego, co zamierzyliśmy w swej pierwotnej intencji. Jeśli będziemy tak czynili, zdarzy się to, co zdarzyć się powinno.

Pozwólmy sobie rodzić swoją esencję życia, pozwólmy sobie rodzić siebie. Pozwólmy sobie na siebie, otwórzmy się na fizyczność, nie zabijajmy jej. Żyjemy, aby doświadczać fizyczności, tylko dzięki niej możemy się przebóstwiać. Nie pędźmy, wszystko mamy.

Anna Ciesielska – Filozofia Życia

Podziękujmy

W naszym organizmie rolę Drzewa Życia spełnia wątroba. Od jej mocy i sprawności zależy nasza wewnętrzna równowaga jin-jang, chodź wiadomo, że śledziona zawsze pozostanie bazą, czyli Matką- Ziemią, która karmi i ochrania. Zakorzenienie wątroby w esencji nerek oraz sięganie jej energii wysoko do płuc zapewnia nam wewnętrzne zrównoważenie i spokojny umysł oraz wyobraźnię sięgającą Nieba. Róbmy zatem swoje, podnośmy wibracje, nie wyjaławiajmy swojego ciała, nie wbijajmy się w ziemię niskimi energiami. 

Róbmy zatem swoje, podnośmy wibracje, nie wyjaławiajmy swojego ciała, nie wbijajmy się w ziemię niskimi energiami. 

Anna Ciesielska – Filozofia Życia